Pełna nazwa: El Nou Estadi del Futbol Club Barcelona

 Skrócona nazwa: Camp Nou

 Pojemność: 109 815 miejsc

 Czas budowy: półtora roku

 Inauguracja: 24 września 1957 roku

 Pierwszy mecz: FC Barcelona - Legia Warszawa

 Strzelec pierwszej bramki: Eulogio Martínez

 Wymiary boiska: 105 x 68 metrów

 Oświetlenie: 2 180 luksów

Pomimo, że pierwsze głosy wzywające do budowy nowego stadionu pojawiły się w 1948 roku, to wielkie oczekiwanie związane było z przyjazdem węgierskiej gwiazdy Ladislau Kubaly (czerwiec 1950 roku). Sugerowało ono, że Barça będzie miała większy stadion niż Les Corts. Stary stadion został stworzony w 1922 roku i po wielu przebudowach mógł pomieścić 60 tysięcy widzów. Była to liczba, której zwiększenie było praktycznie niemożliwe. Dziewiętnastego września 1950 roku, rada zarządzająca Barceloną, pod przewodnictwem Agustíego Montala Galobarta, nabyła działkę obok Maternitat i dość blisko terenu starego stadionu Les Corts.

Nastąpił przykry okres, kiedy nowa komisja (dziewiątego lutego 1951 roku) zamieniła zdanie na temat usytuowania miejsca budowy projektu, decydując się na teren w górnym Diagonal. Negocjacje z administratorami terenu, nie przyniosły rezultatu i ostatecznej umowy. Problem został zaniechany do wyboru nowego prezydenta Barcelony, Francesca Miró-Sansa (czternastego listopada 1953 roku). Nowy prezydent był szczególnie stanowczy w kwestii realizacji projektu nowego stadionu i jedną z pierwszych rzeczy, jakie przedsięwziął po dojściu do władzy (osiemnastego lutego 1954roz) było usytuowanie projektu nowego stadionu na ziemi zakupionej w 1950 roku, nie na terenie wybranym przez nową komisję. 28 Marca, w obecności 60 tysięcy fanów, położył kamień węgielny pod budowę Camp Nou. Był oglądany przez prezydenta Parlamentu, Felipe Acedo Colungi i błogosławiony przez arcybiskupa Barcelony, Gregorio Modrego.

Budowa (1954-1957)

Projekt nowego stadionu został powierzony architektom Francesco Mitjansa Miró, kuzynowi Miró-Sansy i Josepowi Soterosowi Mauri, we współpracy z Lorenzo García Barbóne. Ponad rok później, jedenastego lipca 1955 roku, Klub przekazał prawa budowy do INGAR SA, który przedstawił kosztorys obliczony na 66 620 000 peset na realizację budowy w osiemnaście miesięcy. Jednak końcowy koszt był znacznie wyższy niż pierwotna propozycja, osiągając 288 milionów peset, sumą, która została osiągnięta dzięki kolejnym emisjom obowiązkowych pożyczek - kredytów hipotecznych (100 milionów peset) i kredytom bankowym (60 milionów peset). Była to wystarczająca suma, aby sfinansować budowę stadionu, ale Klub będzie opłacał ten dług przez długie lata.

Inauguracja

Data otwarcia stadionu została wyznaczona na dwudziestego czwartego września 1957 roku. Utworzono Komitet organizacyjny, który miał zaplanować specjalną ceremonię otwarcia. Komitetowi przewodniczyło dwóch ludzi: Aleix Buxeres (stosunki społeczne) i Nicolau Casaus (organizacja). Dwudziestego pierwszego września w pokoju rady zgromadzenia Barcelony, José Maria de Cossío, członek Real Academia Española odczytywał obwieszczenie, które oficjalnie otwierało obchody otwarcia nowego stadionu. Tego wrześniowego weekendu, członkowie różnych sekcji Klubu pojawili się na seriach międzynarodowych spotkań na stadionie Les Corts i w Pałacu Municipal dEsports. Te ważne wydarzenia zainspirowały sławnego poetę Josepa Sagarrę do napisania sonety zatytułowanej „Blau Grana” i stworzenia hymnu stadionu Barcelony ze słowami Josepa Badia, do muzyki Adolfa Cabané.

W dniu święta Mercè w 1957 roku, miasto zostało udekorowane barwami klubu. Otwarcie rozpoczęło się od uroczystej mszy i błogosławieństwa stadionu przez arcybiskupa Barcelony Gregorio Modrego. Zaraz potem chór Gracienc zaśpiewał "Alleluja, Händla" i osadzono na tronie Matkę Boską Montserratu. Wielu dygnitarzy ze świata sportu i polityków siedziało w loży prezydenta, obok Francesco Miró-Sansy, razem z José Solís Ruizem, głównym sekretarzem Ministerstwa Ruchu; José Antonio Elola Olaso i przewodniczącym Narodowej Delegacji Sportu, Felipe Acedo - cywilnym gubernatorem Barcelony i Josepem de Porciles, burmistrzem Barcelony.

Tarasy Camp Nou jeszcze nie całkowicie ukończone, zostały otwarte dla ponad 90 tysięcy ludzi, a reprezentanci wszystkich klubów sportowych Katalonii, paradowali wzdłuż tarasu z członkami sekcji należącymi do klubu. Odśpiewano hymn stadionu, następnie o 4:30 po południu rozegrano inauguracyjny mecz. FC Barcelona grała z polską drużyną z Warszawy, Legią Warszawa. Ustawienie Barcelony, na nowym stadionie tworzyli Ramallets, Olivella, Brugué, Segarra, Vergés, Gensana, Basora, Villaverde, Martínez, Kubala i Tejada. W drugiej połowie Jedenstka Barçy składała się z: Ramallets, Segarra, Brugué, Gràcia, Flotats, Bosch, Hermes, Ribelles, Tejada, Sampedro i Evaristo. Mecz zakończył się zwycięstwem Barcelony 4:2, bramki strzelane były przez Eulogio Martíneza, (który w jedenastej minucie strzelił pierwszego gola na Camp Nou), Tejadam Sampedro i Evaristo. Podczas przerwy, 1 500 członków Agrupació Cultural Folklórica de Barcelona tańczyło niezwykłą sardanę i wypuściło 10 tysięcy gołębi. I tak zaczął się nowy etap w historii FC Barcelony.

Rozwój stadionu

Kiedy został otwarty, stadion Camp Nou mógł pomieścić 93 053 widzów (poprzedni plan to 150 tysięcy miejsc - został zaniechany), a boisko mierzyło 107 na 72 metrów (aktualnie 105 na 68 - według przewodników UEFA). Głównymi materiałami użytymi do budowy były beton i żelazo. Od odległego roku 1957, stadion podległ wielu renowacjom i ulepszeniom. Poniżej przedstawiamy to, co uległo zmianie.

Renowacje i ulepszenia

 Inauguracja oświetlenia (dwudziestego trzeciego września 1954) - pierwsza oświetlona od sektorów gra na Camp Nou była to druga runda meczu Mistrzostw Europy w sezonie 1956/1957, między FC Barceloną a CDNA Sofia.

 Elektroniczna tablica wyników w drugiej kondygnacji trybuny (sezon 1975/1976).

 Prywatne loże. Strona, bramka północna, bramka południowa, druga kondygnacja (sezon 1981/1982).

 Salon dla VIP-ów. Niższa kondygnacja (1981/1982).

 Pokój dla prasy. Niższa kondygnacja (1981/1982).

 Matrycowe tablice wyników. Bramka północna i południowa.

 Powiększenie stadionu (zbieżnie z Mistrzostwami Świata w 1982 roku, pojemność stadionu wzrosła z dodaniem 22 150 nowych miejsc w trzech kondygnacjach. To podniosło pojemność stadionu Camp Nou do 115 tysięcy.

 Otwarcie muzeum klubu, druga kondygnacja (dwudziestego czwartego września 1984).

 Muzeum "Źródło Sztuki" (sezon 1985/1986).

 Nowy budynek dla Stowarzyszenia byłych graczy - pierwsza kondygnacja (sezon 1990/1991).

 Przerobienie tarasu pierwszej kondygnacji. Tą praca podjęta w lecie 1994 roku, obniżona o dwa i pół metra, aby podnieść objętość niższych kondygnacji. Zainstalowano siedzenia w obszarach za bramkami i usunięto fazę bezpieczeństwa.

 Hale Wembely i Basle. Pierwsza kondygnacja (sezon 1994/1995), dwie 250-metrowe hale, które są używane przez członków Fundacji FC Barcelona w dniu meczów.

 Nowe loże dla prasy - trzecia kondygnacja (sezon 1994/1995).

 Odnowienie dachu trybuny (sezon 1994/1995).

 Budowa rzędu zero. Praca, była wykonana w lecie 1994 roku - budowa rzędu zero w dwóch kondygnacjach, strony, obszary północnej i południowej bramki; była kondygnacja rzędu zero trybuny zbudowanego w 1993 roku.

 Muzeum klubu - druga kondygnacja trybuny (dwudziestego października 1994).

 Główny chodnik wokół Stadionu (sezon 1995/1996).

 Loża fundacji. Pierwsza kondygnacja trybuny (sezon 1995/1996).

 Rozbudowa loży prezydenckiej. Druga kondygnacja trybuny (sezon 1995/1996).

 Instalacja ośmiu wind przy różnych bramach (sezon 1996/1997). Praca na trybunie stadionu w sezonie 1996/1997 pozwoliła na stworzenie 400 nowych miejsc parkingowych na dwóch różnych piętrach. Dodane do czterystu miejsc stworzonych rok wcześniej tworząc ogólną liczbę ośmiuset miejsc parkingowych.

 FC Barcelona - Saints - Centrum Medycyny Sportowej, południowa bramka drugiej kondygnacji (sezon 1996/1997).

 Oddział (Jednostka Kontroli Działania (OCU) - trzecia kondygnacja trybuny (sezon 1996/1997).

 Przebudowa fasady i holu głównego (wejściowego) trybuny i powiększenie muzeum. Dzięki tym zmianom, muzeum powiększyło się trzykrotnie i stworzono korytarz, aby stworzyć dostęp dla członków klubu. Fasada została ozdobiona napisami złożonymi z nazwisk wszystkich graczy w historii klubu.

 Nowe elektroniczne tablice wyników na stadionie (sezon 1997/1998). Podczas tego sezonu stare tablice zostały rozebrane i zastąpione nowymi, elektronicznymi i kolorowymi, z zastosowaniem najnowszych technologii.

 Biuro Obsługi Technicznej. Druga kondygnacja (sezon 1997/1998).

 Zmiana miejsc dla stojących na tarasie z miejscami siedzącymi. Ściana i trzecia kondygnacja, bramki (sezon 1998/1999). Po tej zmianie Camp Nou ma teraz miejsca siedzące dla 98 787 osób.

 Nowy system głośników. Trzecia kondygnacja trybuny (sezon 1998/1999).

 Nowy system reflektorów. Trybuna - trzecia kondygnacja ściany (sezon 1998/1999).

Stadion obecnie jest wysoki na czterdzieści osiem metrów i na powierzchnię terenu 55 tysięcy metrów kwadratowych, a tarasy mogą być ewakuacja w pięć minut. W trakcie sezonu 1998/1999, UEFA doceniała znaczenie stadionu Camp Nou, klasyfikując go jako stadion pięciogwiazdkowy.

Najważniejsze udogodnienia i zależności

 Szatnie

 Kaplica

 Loże (prezydenta, dla użytku fundacji i prywatnie)

 Salon VIP-ów

 Pokój dla prasy

 Studio telewizyjne

 Loże dla prasy

 Biuro Obsługi Technicznej

 Jednostka kontroli działania

 Pokój dla stowarzyszenia byłych graczy

 Muzeum - FC Barcelona - prezydent Nunez

 Centrum Barcelony

Koncerty na stadionie

 Lluís Llach (siódmy lipiec 1985 roku).

 Bruce Springsteen (trzeci sierpień 1988 roku).

 Michael Jackson (dziewiąty sierpień 1988 roku).

 Julio Iglesias (ósmy wrzesień 1988 roku). Koncert zorganizowany przez Amnesty International (dziesiątego września 1988 roku), zorganizowany w intencji przestrzegania praw człowieka. Wystąpili: Bruce Springsteen, Sting, Youssou N'Dour, Tracy Chapman, Peter Gabriel oraz El Último de la Fila.

 Trzej tenorzy (trzynasty lipiec 1997 roku): Josep Carreras, Plácido Domingo oraz Luciano Pavarotti.

 Josep Carreras (pierwszy październik 1999 roku). Kulturalne wydarzenie w setną rocznicę klubu.

 Grupa U2 (lato 2005 roku). Po koncercie tego zespołu rockowego trzeba było zmienić 50% murawy Camp Nou.

Wizyta Papieża

Siedemnastego listopada 1982 roku, FC Barcelona została zaszczycona wizytą papieża Jana Pawła II, który odprawił uroczystą mszę na Camp Nou w obecności 120 tysięcy wiernych, którzy ze stoickim spokojem znieśli silny deszcz, padający tego dnia. Prezydent Josep Luis Nunez, ofiarował Jego Świątobliwości kartę członkowską z numerem 10 800.

Finały z udziałem FC Barcelony na Camp Nou

 Finał Mistrzostw Generała w 1962 roku pomiędzy FC Barceloną, a Realem Zaragossa (23 czerwca 1963 roku). Obecność generała Franka w stolicyc Katalonii znaczyła, że chociaż raz finał Mistrzostw, które nosiły jego imię nie był grany w Madrycie. Barça wygrała tytuł przez pokonanie przeciwnika 3:1, gole strzelili Pereda, Kocsis i Zaldua.

 Finał Pucharu Zwycięzców Pucharów w sezonie 1981/1982 - mecz między FC Barceloną i Standard Liege (dwunastego maja 1982 roku), 100 tysięcy widzów oszalało kiedy Barça wygrała 2:1, gole strzelali: Simonsen i Quini.

Europejskie finały bez udziału FC Barcelony na Camp Nou

 Finał Pucharu Zwycięzców Pucharów w sezonie 1971/1972 między Glasgow Rangers, a Dynamo Moskwa (dwudziestego czwartego maja 1972 roku), wygrany przez Szkotów 3:2.

 Finał Pucharu Europy 1988/1989 między Milanem, Steua Bukareszt (dwudziesty czwarty maj 1989 roku). Włosi wygrali 4:0.

 Finał Ligi Mistrzów 1998/1999 między Manchesterem United, a Bayernem Monachium (dwudziestego szóstego maja 1999 roku), wygrany przez Anglików 2:1. Gra była częscią obchodów stulecia FC Barcelony.

Inne wydarzenia na stadionie Camp Nou

 Dwudziestego siódmego listopada 1974 w ramach obchodów 75-lecia klubu został uroczyście, po raz pierwszy odśpiewany hymn "Cant del Barça" - hymn klubu FC Barcelony. Zaśpiewało go 350 tysięcy osób pod przewodnictwem Oriola Martorella. Potem rozegrano towarzyski mecz między Barçą, a Wschodznimi Niemcami (2:1).

 Inauguracja Mistrzostw Świata w 1982 roku w Hiszpanii. Trzeciego czerwca 100 tysięcy widzów obserwowało wzruszającą ceremonię otwarcia. Następnie rozegrano pierwszy mecz turnieju między Argentyną, a Belgią (0:1). Po tek niezapomnianej nocy, Camp Nou był także estradą dla nadchodzących meczy: Polska - Belgia (dwudziestego ósmego czerwca, 3:0), Belgia - ZSRR (pierwszego lipca lipca, 0:1), ZSRR - Polska (czwartego lipca, 0:0), Włochy - Polska (ósmego lipca, 2:0).

 Latem 1992 roku Barcelona, była gospodarzem Igrzysk Olimpijskich. Stadion Camp Nou był centralnym miejscem zawodów w piłce nożnej w było to miejsce, gdzie hiszpańska drużyna, która składała się z piłkarzy Barçy - Ferrer i Guardiola, wygrała złoty medal po pokonaniu Polski 3:2 w finałowym meczu (ósmego sierpnia 1992 roku).

 Dwudziestego ósmego listopada 1998 roku, na stadionie obchodzono stulecie klubu. Było to wielkie święto, którego kulminacją było odśpiewanie hymnu, przez katalońskiego piosenkarza i kompozytora Joana Manuela Serrata.

 Mecz między FC Barceloną, a Brazylją, główne wydarzenie obchodów stulecie (dwudzistego ósmego kwietnia 1999 roku). Gra zakończyła się remisem 2:2, była bardzo emocjonująca i zanim się rozpoczęła wszyscy byli gracze, paradowali na boisku.

Autor: Paweł Mazur, źródło: FCBarcelona.com, własne